Projekt Kompleksowej Opieki Długoterminowej
w Karolewie

Realizator: Stowarzyszenie na Rzecz Chorych Długotrwale Unieruchomionych „Niebieski Parasol” z siedzibą w Olsztynie

Olsztyn, 08 czerwca 2007r.
Przeobrażeniom gospodarczo – ustrojowym, jakie obecnie dokonują się w Polsce, towarzyszy reforma systemu ochrony zdrowia, której zasadniczym celem jest ekonomizacja systemu skutkująca m.in. restrukturyzacją świadczeń szpitalnych i skróceniem czasu pobytu w szpitalu. W związku z tym wiele osób wymagających długotrwałej wzmożonej pielęgnacji i rehabilitacji usprawniającej jest pozbawiona profesjonalnej pomocy i opieki. Alternatywą pobytu w szpitalu dla bardzo licznej grupy przewlekle chorych i niepełnosprawnych Polaków ma być system opieki długoterminowej. Obecnie mamy początkową fazę budowy infrastruktury dla tej formy opieki. Szczególnie ograniczoną dostępność do świadczeń z zakresu opieki długoterminowej mają mieszkańcy wsi. W obecnej sytuacji, intensywny rozwój opieki długoterminowej, szczególnie domowej staje się potrzebą chwili. Niestety jest wiele barier, które ten rozwój ograniczają. Najpoważniejsza z nich to brak profesjonalnych kadr opiekuńczych, gdyż przy jednoczesnym powszechnie odczuwanym braku pielęgniarek realizacja świadczeń z zakresu opieki długoterminowej na terenie całego kraju może być niemożliwa.

Stowarzyszenie od 1995 roku intensywnie działa na rzecz zorganizowania kompleksowej opieki na rzecz osób przewlekle chorych i niepełnosprawnych, ze znacznie ograniczoną zdolnością do samodzielnej egzystencji. W naszej dotychczasowej działalności napotykaliśmy na wiele nierozwiązywalnych problemów osób niepełnosprawnych, wynikających ze stanu zdrowia (choroby przewlekłe, odleżyny), braku dostępu do długotrwałej rehabilitacji usprawniającej i bardzo niskiego poziomu wykształcenia. Wiele osób przerwało naukę w związku z wypadkiem czy postępującą chorobą i nie mogło jej kontynuować z uwagi na długo trwające procesy terapeutyczne. Niestety, brak wykształcenia na poziomie średnim uniemożliwia osobom niepełnosprawnym podjęcie pracy. Podjęliśmy także próbę rozwiązania problemów z organizowaniem opieki długoterminowej poprzez wprowadzenie do zespołu terapeutycznego wykwalifikowanej opiekunki. Działalność Stowarzyszenia i zespołów terapeutycznych realizowana jest zgodnie z autorską koncepcją pielęgnowania – pielęgnacją kompensacyjną (E. Szwałkiewicz), co oznacza, że wszystkie działania ukierunkowane są na kompensowanie utraconej sprawności.  Nasze dotychczasowe działania i planowany Projekt w Karolewie są nowatorskie w stosunku do istniejącego w Polsce systemu i mogą mieć bardzo duży wpływ na rozwój i jakość opieki długoterminowej. Celem naszego projektu jest uruchomienie placówki, która będzie oferować chorym osobom niepełnosprawnym, niezdolnym do samoopieki, długotrwałą, nawet kilkumiesięczną terapię i rehabilitację, w tym ergoterapię, połączoną z kontynuacją nauki na poziomie średnim zawodowym i ogólnokształcącym. Uzupełnienie wykształcenia i treningi samoobsługi umożliwią osobie niepełnosprawnej nie tylko podtrzymanie aktywności społecznej ale także w wielu przypadkach zawodowej. Placówka będzie świadczyć także opiekę domową, w tym usługi pielęgniarskie, rehabilitacyjne, terapię wspomagającą oraz usługi opiekuńcze. Podobnie, jak w dotychczasowej praktyce, na wielu stanowiskach zatrudnimy osoby niepełnosprawne. Część naszych pacjentów z uwagi na stan zdrowia i wiek będzie korzystać przede wszystkim z intensywnej pielęgnacji i rehabilitacji, dotyczy to szczególnie osób po udarach mózgu i w podeszłym wieku. Placówka będzie pełnić funkcję bazy szkolenia praktycznego dla szkoły opiekunek i piekunów.

W celu realizacji projektu Stowarzyszenie zakupiło od Starostwa w Kętrzynie budynek położony na obrzeżu Zespołu Szkół znajdującego się we wsi Karolewo. Usytuowanie to spełnia wszystkie warunki, by osoby objęte opieką w naszej placówce, mogły w indywidualnym trybie kontynuować naukę w wybranym przez siebie typie szkoły. Zespół szkół to naturalne miejsce licznego gromadzenia się zdrowej młodzieży, która mając w bezpośrednim sąsiedztwie ludzi chorych i niepełnosprawnych, także kontynuujących naukę, będzie mogła zaspokoić naturalną potrzebę niesienia pomocy. Tak więc jednym z celów projektu jest rozwijanie wolontariatu, ukierunkowanego na pomoc w nauce i wspólnym spędzaniu wolnego czasu. Z uwagi na narastający niedobór kadrowy pielęgniarek i zupełny brak w polskich zakładach opieki zdrowotnej pomocniczego personelu opiekuńczego, w kontekście stale rosnącej liczby chorych osób niesamodzielnych, jest bardzo duże zapotrzebowanie na wykwalifikowane opiekunki. Z tego powodu, w ramach Projektu, we współpracy z Zespołem Szkół (możliwość wynajęcia sal lekcyjnych, stołówki, sali gimnastycznej i wielu miejsc w internacie) będzie uruchomiona szkoła opiekunek, której absolwenci będą kadrą podstawową dla opieki długoterminowej.

Tak więc w ramach projektu planuje się stworzenie wzorcowego modelu opieki długoterminowej, zakładającego realizowanie stacjonarnej i domowej opieki pielęgniarskiej, długotrwałej rehabilitacji usprawniającej, poradnictwo, wypożyczalnię sprzętu oraz kształcenie, szkolenie i edukację osób zaangażowanych w organizację i realizowanie opieki. Model ten ma być możliwy do powielania w każdym miejscu na terenie kraju oraz poza granicami i ma wpłynąć na zmianę postaw społecznych wobec starych, niepełnosprawnych, niesamodzielnych i przewlekle chorych osób. Ma także wpłynąć na rozwój rynku usług, których różnorodność zadecyduje nie tylko o bezpieczeństwie i jakości życia tych osób, ale przede wszystkim ograniczy koszty szpitalnego leczenia skutków zaniedbań pielęgnacyjnych. 

W oparciu o dotychczasowe doświadczenia, sądzimy, że opieką będzie objętych co najmniej 300 osób rocznie. Do realizacji projektu zatrudnieniowych zostanie ponad 50 osób. Przewidujemy organizowanie szkoleń podnoszących kwalifikację kadry terapeutycznej, dla co najmniej 150 osób rocznie. Ponadto już w, w pierwszym roku funkcjonowania szkolenie praktyczne odbędzie co najmniej 40 uczniów szkoły opiekunek. Nasz projekt bezpośrednio odnosi się do przygotowywanego obecnie w Ministerstwie Zdrowia projektu ustawy o społecznym ubezpieczeniu pielęgnacyjnym.

Realizacja projektu będzie finansowana z kilku podstawowych źródeł: świadczenia zdrowotne z Narodowego Funduszu Zdrowia, rehabilitacja z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, usługi opiekuńcze z budżetu Gminy, szkoła opiekunek, w tym edukacja i szkolenia z Europejskiego Funduszu Społecznego, stworzenie bazy czyli generalny remont obiektu i jego wyposażenie, ze środków unijnych w ramach programów rozwoju regionalnego. Stowarzyszenie jest właścicielem budynku po byłym internacie szkolnym ( przed wojną był to niemiecki zakład opiekuńczo-leczniczy), o powierzchni umożliwiającej świadczenie opieki całodobowej dla 37 pacjentów i dziennej dla 20 osób, a także realizację zabiegów rehabilitacyjnych i terapeutycznych oraz koordynację opieki domowej i działań opisanych wyżej. Budynek wymaga generalnego remontu i dostosowania do prawnych wymogów ustalonych dla zakładów opieki zdrowotnej. Przewidywany pełen koszt inwestycji, łącznie z wyposażeniem i zagospodarowaniem otoczenia wynosi 8 077 828,00 zł. Kosztorysy robót budowlanych zostały opracowane zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 02.09.2004r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysów inwestorskich oraz przy zastosowaniu średnich cen materiałów i sprzętu wg informatora „Sekocenbud II kw.2005”. Mamy już wykonaną pełną dokumentację techniczną i wymagane zezwolenia. Studium wykonalności wymaga dostosowania do nowych szczegółowych wymogów realizacji programów rozwoju regionalnego na lata 2007-2013, które nie zostały jeszcze opublikowane.

Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego non profit i środki na realizację Projektu pod nazwą: Remont i adaptacja nieruchomości w Karolewie na potrzeby kompleksowej opieka długoterminowej”, zamierza pozyskać ze środków Unii Europejskiej. Żeby to było możliwie Stowarzyszenie musi pozyskać we własnym zakresie około 20% przewidywanych kosztów tego przedsięwzięcia, tj. około 2 mln zł. jako tzw. wkład własny. Ponieważ nie mamy wkładu własnego, bardzo potrzebujemy wsparcia finansowego na ten tak ważny dla mieszkańców naszego kraju, a szczególnie powiatu kętrzyńskiego, projekt.